Web siteniz mobil uyumlu mu
gezi parkı olayları
Yaşam

Söz söyleyecek takat kalmadı ama yine de olmuyor işte; ‘Bitsin…’

İçim acıyor, burnumun direği sızlıyor, gözlerim doluyor. ‘Elden ayaktan kesilmek’ diye bir deyim var ya, işte tam o haldeyim…

Sanki başka bir şeyle ilgilensem, azıcık gülümsesem ihanet etmişim gibi suçluluk hissediyorum…

İnsanın gücü kalmadığında, sonunda bir şey olmayacağını bilmesine rağmen inatlaşmaya devam ettiğinde, bitirmeye cesareti yetmediğinde, bir anlam arayıp hiçbir zaman bulamadığında, kaybetmeye artık alıştığında, mücadelesinin amacını artık hatırlayamadığında, ağzından tek bir kelime döküverir : Bitsin.

Artık bitsin. Sabah uyanalım ve  “her şey kötü bir rüyaymış” diyelim. Hepimizin gördüğü ortak bir kabus olarak hafızalarımızda kalsın. Lütfen, lütfen, lütfen…

Cahit Sıtkı Tarancı’dan…

Memleket isterim

Gök mavi, dal yeşil, tarla sarı olsun;

Kuşların çiçeklerin diyarı olsun.

Memleket isterim

Ne başta dert, ne gönülde hasret olsun;

Kardeş kavgasına bir nihayet olsun.

Memleket isterim

Ne zengin fakir, ne sen ben farkı olsun;

Kış günü herkesin evi barkı olsun.

Memleket isterim

Yaşamak, sevmek gibi gönülden olsun;

Olursa bir şikâyet ölümden olsun.

Yaşananların özeti olarak  hazırlanmış başarılı bir infografik çalışması (emeğine sağlık Emrah Cengiz) :

 

Article written by Reyhan

Aklımda kırk tilki, kırkınında kuyruğu birbirine değmiyor. İstanbul'da büyüdüm. İstanbul'da yaşam her zaman karışıktır. Bu nedenle hep koşuşturma içerisinde olur insan. Çocukluğumda gazeteci olmak isterdim. Olmadı... Şimdi Blog yazıyorum. Hakkımda daha detaylı bilgiye ulaşmak isteyenler http://www.reyhanacikelli.com/ 'da yer alan kişisel sayfamı inceleyebilirler.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir


Web siteniz mobil uyumlu mu